<$BlogRSDUrl$>

Friday, October 28, 2005

Dharamsala 28-10
We zijn in Mcleodgranj vlak bij Dharamsala. Hier woont de Dalai Lama sinds deze is verbannen uit Tibet. Het is een klein toeristisch plaatsje op een hoogte van 1700 meter en heeft een hoog dreadlock-backpackers gehalte.

Het fietsen over de snelweg tussen de grote steden hebben we snel gezien. Er is ontzettend veel lawaai, en het lijkt wel of dat de claxon aan het rempedaal zit ipv de rem. Men toetert liever dan afremmen. Aan het eind van de dag ben je pikzwart van de roet en het stof.

De treinreis van Delhi naar Amritsar was niet zo eenvoudig als dat we gedacht hadden. Nadat we de kaartjes gekocht hadden, bleek dat we bij een ander kantoor kaartjes voor de fietsen moesten kopen. We moesten de fietsen voor vertrek afgeven op het goederen terrein. Dit was een open terrein met heel veel kisten en pallets en duizend Indiers, waar iedereen op en af kon lopen. Onze fietsen hier afgeven leek ons geen goed plan. Bovendien zou er in de trein waar wij mee zouden gaan geen plaats meer voor bagage zijn. Onze fietsen zouden later met een andere trein meegaan. Ik hoorde ze al zeggen:
"I am sorry sir. Your cycle is missing"
"No problem, tomorrow we have your cycle".
Dat dus niet nog een keer, nadat Aeroflot de fietsen al had vertraagd. De fietsen moesten en zouden op dezelfde trein als wij meegaan. De parcel-officer vond van niet. Zelfs een poging om de parcel afdeling om te kopen mocht niet baten. Indiers zijn blijkbaar niet erg corrupt of flexibel.
Na een " Mister you are waisting your time, please leave!" besloten we om ons maar voor de domme te houden, en proberen zelf de fietsen op de trein mee te nemen.
Toen de trein arriveerde zagen we dat er slechts een heel klein goederen wagonnetje aan de erg lange trein zat, en er echt geen mogelijkheid was om er nog maar iets in te stoppen. De machinist zei dat er aan de andere kant van de trein nog zo'n wagon zat. Wij erheen. Door de honderden mensen over het perron naar de andere kant van de trein die ca 800 meter lang was. Daar aangekomen bleek er nog een klein plaatsje voor de fietsen. Maar omdat we de fietsen niet "ingeboekt" hadden, mochten ze echt niet naar binnen. Stress dus, want onze treinkaartjes zouden ook niet meer geldig zijn als de trein zonder ons vertrok. Een jongen begon zich ermee te bemoeien en probeerde in het Indisch een plekje voor ons te regelen. Pas toen de trein al begon te rijden kregen we toestemming van een bewaker om de fietsen de coupe in te nemen. Chantal in een andere coupe dan ik, en in een rijdende trein de fietsen met tassen naar binnen proberen te krijgen, zonder dat je weet of het de ander wel lukt. Op zo'n moment komt er aardig wat zweet en vuil uit je porien.
Uiteindelijk alles in de trein en de jongen had alles al rechtgepraat bij de andere bewakers en conducteurs. De rit met deze nachttrein zou 12 uur duren, en het idee om een eersteklas kaartje in een slaapcoupe te kopen was niet helemaal gelukt. Het was een plaats voor de laagste klasse. Wel goedkoop: 4 euro pp.
Om een uur of 4 's nachts word ik gewekt door een conducteur. Het is niet toegestaan om fietsen in de coupe mee te nemen, en ik krijg een boete. De boete is een stuk duurder dan de twee treinkaartjes bij elkaar en ik ben het er niet mee eens. Ik vertel dat ik bereid ben de boete te betalen, als hij zijn naam op het bonnentje zet, zodat ik een klacht in kan dienen bij het International Ticket Office. Deze tip had ik van de jongen gekregen die ons de trein in had geholpen.
Het werkt. Ineens veranderd de conducteur en het blijkt dat hij een fanatiek wielrenner is. Tot in de ochtend blijven we praten over fietsen en besteld thee voor ons. De boete kunnen we vergeten, als we het de volgende keer maar volgens het boekje doen.

Nu we in de bergen zitten zijn de wegen een stuk rustiger geworden en is het leuk fietsen. De temperatuur varieert tussen de 22 en 28 graden. Maar deze zal afnemen zodra we hoger komen.
Het indiase eten is lekker en de Indiers zelf zijn aardig.

We kunnen hier ook de luxe hotels makkelijk betalen, maar dan mogen de fietsen niet mee op de kamer. Het lijkt erop dat het niet nodig is om in India de fiets mee te nemen, maar je weet maar nooit. De hotels waar het wel mag, moet je alleen eerst je slaapzak op het bed leggen anders blijf je aan het laken plakken.

Groeten,
Marco en Chantal

Monday, October 24, 2005

Delhi 24-10-2005

De heenreis heeft een beetje tegen gezeten. Nadat we bij het inchecken ieder 2,5 kg overgewicht hadden, moesten we van de over-ijverige incheckdame bij betalen. Maar goed dat we deze keer lichtgewicht gingen (totaal 10 kg pp + fiets).
De vlucht van Aeroflot verliep goed, en de overstap in Moskou was goed te doen. Helaas hebben we bij het arriveren in Delhi een aantal uren tevergeefs op de bagage staan wachten. Deze bleek niet vanuit Moskou mee te zijn gevlogen. Wachten dus.
Delhi is een nog veel grotere chaos dan we hadden voorgesteld. Er zijn blijkbaar geen verkeersregels. Overal waar je een gat ziet in de drukte daar rij je in. De kleinere gaten worden opgevuld door de motor-riksha's en fiets-riksha's. Daarna volgen de brommers en de fietsen. En iedereen toetert.
Tijdens een wandeling door de stad kwamen we een "oren-poetser" tegen. Deze man is een professioneel oren schoonmaker. Uit het boekje met recensie's dat hij bij zich had, bleek dat hij enorme stukken smeer uit je oren kunt toveren. Op zich wel interessant, maar het leek me niet verstandig om in India op straat iemand met een oor-instrument in je oor te laten vroeten. Pas nadat ik hem vertelde dat Delhi wel de laatste plaats op aarde is waar ik goed wil kunnen horen, gaf hij het op.
Vanmiddag kwamen de fietsen eindelijk aan. Jammergenoeg hebben ze de vlucht niet zo goed overleeft. Chantal's fiets heeft een kromme bagagedrager, geknikte ketting en een ontwrichte derailleur. Inmiddels is alles weer een beetje hersteld.
Vanavond pakken we de trein naar Amritsar, om vanuit daar naar Dharamsala te gaan fietsen.

Groeten,

Marco en Chantal

Wednesday, October 19, 2005

Vakantie!

Na een superdruk jaar is het tijd voor onze eigen fietsvakantie. Vandaar dat we van 21 Oktober tot 13 November gesloten zijn en geen bestellingen kunnen uitleveren.

Het plan is om naar Delhi in India te vliegen. Daar te trein te pakken naar Amritsar en vervolgens door de Himalaya terug te rijden richting Delhi.
We maken gelijk gebruik van deze reis om de nieuwste snufjes voor 2006 uit te proberen:

-- De nieuwe Schwalbe Marathon banden. (verkrijgbaar vanaf dit voorjaar)
-- De Ergon MR2 Magnesium handvatten met ingbouwde bar-ends.
















Wanneer we de mogelijkheid hebben om te internetten, zullen we een kort verslag hier neerzetten.

Groeten Marco en Chantal

This page is powered by Blogger. Isn't yours?