<$BlogRSDUrl$>

Friday, November 25, 2005

Rotterdam 13-11-2005

We zijn weer veilig thuis.
Hebben we India overleefd zonder ziek te worden of reizigers diarree te krijgen, zijn we bij terugkomst gelijk verkoudenna een mooie herfstrit van Schiphol naar Overschie.
India is het land van de tegenstellingen. De bekendste natuurlijk de enorme kloof tussen arm en rijk. Maar er zijn meer tegenstellingen.
Naast de ontzettend lekkere geuren van gerechten met kruiden en specerijen, een stukje verder is de stank van het open riool en de vuilnis niet te harden.
Daarnaast de verschillen in techniek. Fietsen en ricksha's hebben geen versnellingen, terwijl de eigenaar wel een mobiele telefoon met camera heeft.Alle procedures in het land, van het aanmelden van je bagage voor de trein tot het inchecken in een hotel, gaan strikt volgens de regels. Maar het verkeer is een enorme chaos!
Nee schudden terwijl ze ja bedoelen. Dit laatste gebeurde ons de eerste dag. 's Avonds vroegen we aan een taxi chauffeur of hij ons naar het hotel kon brengen. De chauffeur schudde zijn hoofd. Ik vroeg het nogmaals omdat ik dacht dat hij ons niet begreep. Weer schudde hij zijn hoofd heen en weer. Vreemd dat hij ons niet weg wil brengen, dan zoeken we wel een ander. Met de volgende chauffeur verliep het precies hetzelfde. Pas bij de derde taxi zei Chantal: "Betekent het heen en weer schudden hier niet ja, in plaats van nee?" Oeps, dat is waar ook. Bleek dat alle chauffeurs "ja" hadden gezegd op mijn vraag of ze ons naar het hotel konden brengen. Zij begrepen dan weer niet dat wij wegliepen.
Al met al is India een leuk fiets-land. Zeker de moeite waard en voor herhaling vatbaar!

Monday, November 14, 2005


Delhi 12-11-2005

Vanuit Shimla beginnen we aan de laatste etappe van deze reis. De geplande afstand naar de volgende stad blijkt niet te kloppen. Op de kaart staat 65 km, maar in werkelijkheid blijkt het 105 km te zijn. 's Middags zien we al dat we dit niet gaan halen. Na wat navragen blijkt dat er op de helft van de route een dorpje ligt met een guest -house. Dat wordt onze bestemming voor vandaag. Een uur voor donker komen we aan. We vinden een "rest-house", maar het blijkt dat deze van de overheid zijn, en je van te voren een boeking moet hebben. Alle kamers staan leeg, maar we mogen er met geen mogelijkheid in. Dan maar doorfietsen.
De weg gaat langzaam naar beneden en we schieten best op. Na een half uur in het donker te hebben gereden komen we langs een wegrestaurantje met een bord guest-house. Dat is mazzel hebben. De eigenaar twijfelt een beetje als we een kamer willen hebben. Het blijkt dat hij het guest-house nog aan het bouwen is, maar het is bijna af. We zijn al blij dat we een plekje hebben. De eigenaar is erg behulpzaam en kookt zelfs nog een maaltijd voor ons. Wanneer we willen gaan slapen, zien we twee enorme spinnen tegen de muur zitten. De diameter is ca 15 centimeter. Wanneer het licht uitgaat, kunnen we niet in slaap vallen. Overal kriebelt het. Pas als we ons muggennet ophangen om het bed tegen deze insluipers te beschermen, vallen we in slaap.

Na een aantal dagen fietsen laten we de Himalaya achter ons en fietsen over het platteland naar de stad Haridwar. Dit is een heilige stad van de Hindoes aan de oever van de Ganges. Deze stad trekt veel pelgrims en er worden veel rituelen uitgevoerd aan de oever van de rivier. Nadat we zijn ingecheckt in het hotel blijkt dat er in de kamer naast ons nog twee Nederlandse fietsers zitten. Een zeldzaamheid aangezien we in de afgelopen weken geen buitenlandse fietsers zijn tegengekomen.
's Avonds nemen we deel aan de vuur-ceremonie aan de oever van de rivier. Nadat een priester wat geluiden heeft uitgestoten laten we een mandje met bloemen en een brandende kaars met de stroming meevoeren in het maanlicht. Het schijnt geluk te brengen.
De treinreis vanuit Haridwar terug naar Delhi verloopt zonder problemen op het rustige stationnetje.
De laatste dag in Delhi bezoeken we een aantal bezienswaardigheden. We huren voor zes euro de halve dag een auto-ricksha, die ons naar alle plekken van de stad rijdt en telkens blijft wachten. Wat een luxe.

Het inchecken bij Aeroflot voor de vlucht terug naar Nederland is een financiƫle tegenvaller. Onze bagage weegt slechts 20 kg pp. (fietsen en bagage) wat is toegestaan. Maar dan moeten we ook nog de handbagage op de weegschaal leggen. Dit hebben we nog nooit meegemaakt, maar we moeten wel voor het gewicht van de handbagage betalen. Ruim 160 euro voor twee stuks van vier kilo. Hier kun je in India met twee personen 10 dagen als een koning van leven.
Al met al is India een leuk land en vooral de Himalaya is onze favoriet.

Saturday, November 05, 2005

Shimla 05-11-2005

Van de week was het hier Diwali. Een van de grootste Hindoe feesten. Het lijkt voor ons erg op oud en nieuw. Vuurwerk, versiering, drank en zoetigheid.

Tot aan de stad Kullu zijn we over de "grote" wegen gereden en we wilden wel iets avontuurlijkers. Op de kaart zagen we een stippellijn die de richting op ging waar we heen wilden. Er zat een pas in van 3200 meter (Jaloorie pas) om het nog leuker te maken. Hoger dan 3200 meter kunnen we toch niet gaan omdat het al winter wordt.
De weg blijkt uit een hobbelig soort asfalt met gaten te bestaan. De eerste dag komen we tot een klein gehuchtje op 1700 meter hoogte. 's Avonds vieren we Diwali met de familie van een piepklein restaurantje. (slechts een tafel). Nog voor 19:00 valt de stroom uit. Alle Diwali versieringen trekken meer stroom dan het elektriciteitsbedrijf kan leveren. Dit was zelfs vooraf aangekondigd in de krant en de meeste mensen hebben de kaarsen al klaar staan.
's Ochtends gaan we verder met klimmen. De laatste 10 kilometer naar de pas moeten we nog 1400 meter stijgen. Dat is gemiddeld 14%, en is de langste steilste weg die we ooit gedaan hebben. Pas aan het eind van de middag zijn we boven en hebben meer gelopen dan gefietst. De andere kant is net zo steil naar beneden en het wegdek laat neit toe om harder dan 15 km/u te rijden. Het is koud tijdens het afdalen en moeten regelmatig stoppen om de vingers aan de velgen op te warmen.
's Avonds worden we bij een familie uitgenodigd als we op zoek zijn naar een hotel. Na het thee drinken willen ze ons iets van de lokale cultuur laten zien. Daar zeggen we geen nee tegen, en ik pak alvast mijn camera. Prompt wordt er een DVD opgezet en even later kijken we naar in klederdracht dansende en zingende mensen.
Een fietsvakantie is pas een avontuur als je tot het uiterste van jezelf gaat. Daar kan je later het hardst om lachen. En daar waren hier slechts negen dagen van continue fietsen voor nodig.
Na de Jaloorie pas zitten we weer op 750 meter hoogte. Het volgende dorp ligt 60 km verder en op de kaart zien we dat er een klim in zit. Hoe lang of hoe hoog weten we niet. Aan het eind van de middag wordt het spannend. We moeten nog 15 km en met een gemiddelde van 7 km/u gaat het minstens twee uur duren als we niet zouden rusten. We hebben nog twee uur voordat het donker is. 's Nachts fietsen op bergweggetjes in India is niet onze grootste hobby en we zetten alles op alles om voor donker aan te komen.
Na een half uur begint het te regenen en te onweren, en de donkere wolken zorgen al dat het schemerig wordt. De spieren en knieen doen nog pijn van de klim van gisteren. Een kwartier later veranderd de regen in sneeuw. We hebben geen zin en tijd om de beenstukken aan te trekken, er zat immers toch al weinig gevoel meer in.
Het landschap kleurt wit en het laatste half uur in het donker is hierdoor nog te doen. Uiteindelijk komen we bij een hotel als twee koude uitgeputte sneeuwpoppen. Het dorp blijkt op 2750 meter te liggen. Dezelfde avond passen we de route aan om het wat rustiger aan te gaan doen. Het is immers vakantie.
Als we de volgende ochtend vertrekken zien we dat alle bergtoppen wit zijn, en nu hebben we echt het gevoel dat we in de Himalaya zijn.

In Shimla houden we een rustdag. De stad is een populair vakantieoord voor Indiers. We kunnen hier niet over straat lopen zonder dat er mensen vragen of ze met ons op de foto mogen. Er zijn meer foto's gemaakt van ons, dan dat wij van Indiers gemaakt hebben.
Door de stad lopen veel apen. De brutale apen stelen alles wat los en vast zit, en als ze maar denken dat je iets eetbaars hebt, ben je de klos. Om de balkons van de huizen zijn kooien geconstrueerd, zodat de planten en het wasgoed niet gestolen wordt. Een vreemde gewaarwoording dat de mensen in kooien moeten wonen vanwege de apen.

This page is powered by Blogger. Isn't yours?